STUDENCKIE KOŁO NAUKOWE
INNOWATORA
„Ordo ex Chao”

Studenckie Koło Naukowe Innowatora
„Ordo ex Chao”
Akademia Morska w Szczecinie
ul. Wały Chrobrego 1-2, pokoje 25 i 255
70-500 Szczecin

tel.: 91 48-09-412
tel.: 91 48-09-480
e-mail: ordoexchao@am.szczecin.pl

Opiekunowie naszego Koła przygotowali artykuł pt. "Studenckie Naukowe Koło Innowatora „Ordo ex Chao” uruchomione" przedstawiający genezę, cele, zakres działalności i najbliższe plany naszego Koła. Zachęcamy do zapoznania się z jego trescią.

 

Jeden idzie przez ciemny labirynt po omacku - być może trafi mu się cos pożytecznego,
a być może - rozbije sobie głowę. Inny bierze ze sobą mały kaganek i rozprasza nim ciemności.
I w miarę jak posuwa się naprzód, kaganek rozżarza się, aż wreszcie, niby słonce rozświetla
i rozjaśnia wszystko dookoła. Wiec pytam was, gdzie jest wasz kaganek?

                                                                                                                                                                         Dymitr Mendelejew
 

Powołaliśmy w Akademii Morskiej nowe Koło, ponieważ uważamy, że twarda wiedza jaką uzyskują studenci studiów inżynierskich nie jest wystarczająca dla ukształtowania właściwych kompetencji jakie powinien posiadać inżynier XXI wieku.

     Metody kreatywnego rozwiązywania problemów nie są nowością. Ich korzeni można się doszukiwać już w starożytności u Sokratesa. Później te idee rozwijali m.in. Lullus, Kartezjusz i Leibnitz. W XX w.n.e. pojawiły się nowe interdyscyplinarne dziedziny nauki. W latach 60-tych ukształtowała się heurystyka1), czyli nauka badająca procesy twórczego myślenia. Prof. Zbigniew Martyniak wyróżnił ponadto dziedziny takie jak inwentyka czyli nauka mająca na celu opracowanie, kodyfikację i ustalenie strategii zastosowań metod twórczego rozwiązywania problemów oraz innowatyka czyli dziedzina nauki, która zajmuje się wdrażaniem produktów twórczego myślenia czyli innowacji do praktyki.
     Wyrażamy przekonanie, że kreatywności można się nauczyć i że to cecha nabyta, co m.in. postulował w latach 50-tych ubiegłego stulecia rosyjski inwentor Henryk Altszuller – autor słynnego „algorytmu wynalazku” oraz metodyki TRIZ2) (pol. Teoria Rozwiązywania Innowacyjnych Zagadnień). Równolegle tezy te podtrzymywali uczeni z innych krajów. Amerykanie od lat 60-tych rozwijali metodykę zwaną design thinking3), która w dużym skrócie proponuje rozwiązywanie problemów bazując na wczuciu się w sytuację końcowego odbiorcy usługi lub produktu.
     W aktualnie realizowanych programach studiów wciąż brak jest odpowiedniego nacisku na takie kompetencje absolwenta jak umiejętność pracy projektowej, zespołowe rozwiązywanie problemów, multidyscyplinarne i interdyscyplinarne podejście do analizowanych zagadnień, właściwe budowanie zespołu i zarządzanie nim, prowadzenie negocjacji i inne umiejętności miękkie.

 


 
Model procesu twórczego rozwiązywania problemów
[źródło: Leszek Chybowski, Dorota Idziaszczyk]

 
 

     Niegdyś inżynierowi wystarczała solidna wiedza zawodowa jednak rozwój techniki, powstanie wielu interdyscyplinarnych dziedzin nauki i technologii jak chociażby mechatronika, biotechnologia, nanotechnologia czy inżynieria socjo-kognitywna, rozwój społeczeństwa informatycznego itp. sprawiły, że współczesny inżynier „musi się znać na wszystkim”, przynajmniej na pewnym minimalnym poziomie. Szeroka wiedza w połączeniu z innymi umiejętnościami niezbędnymi w twórczym rozwiązywaniu problemów stała się kluczem do sukcesu w dzisiejszych realiach. Korzyści płynące z prowadzenia studiów wyższych w systemie kształcenia problemowego4) (ang. Problem Based Learning, PBL) na przykładzie duńskiego Aalborg University przedstawił prof. Marian Kaźmierkowski w artykule pt. Kształcenie inżynierów w systemie PBL, który ukazał się w Forum Akademickim nr 9/2013. 

 

Jak się zrodził pomysł powołania Koła?

     Temat innowacji powraca jak bumerang i choć zagadnienia te nie są nowe to wciąż nie są one naświetlane w wystarczający czy właściwy sposób. Widać to w wielu aspektach życia, przemyśle, szkolnictwie, służbie zdrowia itd. W wysokorozwiniętych krajach europejskich takich jak Niemcy, Wielka Brytania czy Francja jak również pozaeuropejskich potęgach gospodarczych takich jak USA, Chiny, Japonia czy Korea Południowa, stosowane metody inwentyczne dają wymierne efekty ekonomiczne. Z osiągnięć tych korzystają również wielkie światowe koncerny takie jak Ford, Toyota, General Electric, FedEx, Coca-Cola, Converse, IBM czy Apple. W Polsce wciąż jednak obserwujemy niedocenianie inwentyki i słabe rozpowszechnienie metod twórczego rozwiązywania problemów.

 


 
Koło „Ordo ex Chao” przed zajęciami na temat komunikacji w zespole.
Od lewej: Patrycja Stelmach, Łukasz Kudła, Aleksandra Kłos, Aleksander Wolak, Łukasz Jędras, Leszek Chybowski, Patryk Matuszak, Marcin Lisiecki, Kamil Szczepanek, Volha Rabushka, Aliaksei Basionak, Patryk Malinowski

 

     W ramach naszego Koła chcielibyśmy wypełnić choćby w minimalny sposób luki, które dostrzegamy w aktualnym programie studiów. Podczas pobytu szkoleniowo-stażowego na Uniwersytecie Stanforda w USA w ramach programu Top 500 Innovators pozazdrościliśmy amerykańskim studentom, że pracują zespołowo nad rozwiązaniem problemów z różnych dziedzin korzystając z metod inwentycznych.
     Po powrocie z USA przeprowadziliśmy zatem badania ankietowe wśród studentów naszej uczelni. Wyniki podane przez 125 respondentów wskazywały wyraźnie na potrzebę utworzenia koła naukowego stosującego metody inwentyczne w rozwiązywaniu rzeczywistych problemów (84% głosów za potrzebą utworzeniem Koła).

 

 

     Badania ankietowe naświetliły ponadto braki w procesie dydaktycznym realizowanym w Akademii Morskiej z punktu widzenia studentów (tab. 1). Poskutkowało to naszą inicjatywą, w wyniku której 3 października br. formalnie powstało Koło „Ordo ex Chao”.

 

Tab. 1. Co powinno być zawarte w programie „kreatywnego rozwiązywania problemów”?

 Odpowiedź % Liczba
Program przedmiotu musi bezwzględnie zawierać „wiedzę zawodową” 57,60% 72
Przedmiot powinien kształcić w zakresie autoprezentacji 25,60% 32
Przedmiot powinien uczyć pracy zespołowej i negocjacji 77,60% 97
Przedmiot powinien uczyć kierowania zespołem 56,00% 70
Przedmiot powinien stanowić rozszerzenie treści programowych z obowiązkowych przedmiotów nauczania 27,20% 34
Przedmiot powinien promować osiągnięcia psychologii, socjologii, kognitywistyki i neurologii w odniesieniu do kreatywnego rozwiązywania problemów 36,80% 46
Przedmiot powinien rozwijać umiejętności lingwistyczne studentów 35,20% 44
Trudno powiedzieć 1,60% 2

Wypełnienia: 125

 
Co robimy na spotkaniach Koła?

     Do członkostwa zaprosiliśmy studentów i studentki wszystkich wydziałów AM, którzy znajdują czas na dodatkowe wyzwania i chcą zdobywać umiejętności odmienne od wiedzy specjalistycznej, z jaką zapoznają się na co dzień w ramach studiów. 
      Napisaliśmy program, który prezentuje wybrane metody powszechnie stosowane w rozwiązywaniu trudnych problemów, w tym: design thinking, burza mózgów Osborna5)5 Whys, 6 kapeluszy Edwarda de Bono6), metoda niekompetencji, metoda analogii, Philips 6/6, metoda Gordona etc. (szczegółowy opis metod można znaleźć w bibliografii zamieszczonej na stronie internetowej Koła).  

 


 
Dorota Idziaszczyk prowadzi warsztat nt. budowania zespołu

 

     Głównym celem Koła jest pogłębianie wiedzy, rozwijanie zainteresowań i umiejętności członków w zakresie kreatywnego rozwiązywania problemów technicznych i organizacyjnych w odniesieniu do szeroko pojętej eksploatacji układów Człowiek – Technika – Środowisko. Koło ma w założeniu realizować cele cząstkowe takie jak:

  • rozwijanie twórczego myślenia;
  • uczenie pracy zespołowej (budowanie zespołu, negocjacje, kierowanie, zarządzanie);
  • uczenie praktycznego wykorzystania wymienionych metod inwentycznych;
  • rozwiązywanie problemów z rożnych dziedzin;
  • stosowanie prototypowania, testowania oraz osiągnięć nauk kognitywnych;
  • współpraca z biznesem;
  • wykorzystywanie wiedzy technicznej do realizacji projektów;
  • pogłębianie kompetencji lingwistycznych w zakresie języka angielskiego.

 


 
Ćwiczenia praktyczne z myślenia projektowego. Od lewej: Volha Rabushka, Jacek Najdek, Dorota Idziaszczyk (drugi plan),
Monika Woźniak,
Aleksander Wolak, Łukasz Kudła, Patryk Malinowski, Patryk Matuszak

 

     Aktualnie mamy 19 członków - studentów i studentki wszystkich wydziałów AM, w tym dwoje studentów z zagranicy. Pierwsze zajęcia Koła za nami, a pierwsze spotkania otwarte już niebawem.
     Dotychczas, poza wprowadzeniem do metod inwentycznych, zrealizowaliśmy zajęcia na temat roli jednostki w zespole, komunikacji i myślenia projektowego (etapy empatii, definiowania problemów i generowania pomysłów na rozwiązanie problemu).
     Teorię staramy się ograniczać do niezbędnego minimum. Zajęcia realizowane są w formie warsztatów z dużą liczbą ciekawych zadań i ćwiczeń praktycznych. Jednym z etapów kreatywnego rozwiązywania problemów jest prototypowanie. Popularnym rozwiązaniem stosowanym m.in. przez firmę IDEO – potentata w branży projektowania produktów i usług ukierunkowanych na odbiorcę końcowego - jest wykorzystanie prostych materiałów biurowych i przedmiotów codziennego użytku do tzw. szybkiego prototypowania7). W ramach naszych zajęć wykorzystujemy papier, tekturę, długopisy, gumki, spinacze itd.
     Oczywiście nie zamierzamy się ograniczać tylko do prostych prototypów. Dzięki funduszom pozyskanym od Prorektora ds. Nauczania AM nasze Koło zakupiło wersję edukacyjną robota LEGO Mindstorms 9797 NXT 2.0, Może w przyszłości uda się nam pozyskać dostęp do zaawansowanych narzędzi prototypowania, takich jak drukarki 3D, urządzenia wykorzystujące technologie SLA, SLM czy PolyJet, obrabiarki numeryczne czy specjalistyczne oprogramowanie do modelowania rzeczywistości.
     Praca Koła to nie tylko ćwiczenia podczas naszych spotkań, ale również ciekawe zadania realizowane w zespołach po zajęciach. Aby poprawić koordynację zadań i zachęcać studentów do stosowania narzędzi przydatnych w pracy zespołowej korzystamy m.in. z narzędzi pracujacych na dokumentach w „chmurze” (ang. cloud computing) takich jak Google Drive czy Dropbox. Natomiast do komunikacji wykorzystujemy forum Google Groups.
     Dla realizacji naszych celów niezbędne jest wsparcia sponsorów, których cały czas poszukujemy. Udało się nam znaleźć pierwszego sponsora, jakim jest ankietka.pl - największy polski serwis do tworzenia ankiet i testów on-line. Nasze Koło uzyskało wsparcie od ankietka.pl w postaci darmowych kont premium dla naszych członków. Mamy zamiar wykorzystywać badania ankietowe w kolejnych projektach realizowanych przez studentów należących do Koła.

 
Plany na przyszłość

     Aktualnie jesteśmy w trakcie organizacji I Otwartego Spotkania Kół Naukowych, które odbędzie się 17 grudnia br. Do uczestnictwa w wydarzeniu zaprosimy członków kół naukowych naszej uczelni oraz studentów z Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego i Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego. Podczas spotkania omówimy wybrane zagadnienia ochrony własności intelektualnej oraz obejrzymy wspólnie film poświęcony inżynierii odwrotnej (ang. reverse engineering). Jesteśmy bardzo ciekawi wniosków z dyskusji z naszą młodzieżą. Natomiast już w styczniu 2014 roku planujemy organizację otwartego seminarium dla studentów i pracowników naszej uczelni, które będzie poświęcone kognitywistyce. Gościnnymi prelegentami w będą specjaliści Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego. Każdy z obecnych będzie mógł dowiedzieć się jak działa mózg z punktu widzenia biochemika oraz psychologa, jak stymulować pracę mózgu, od czego zależy efektywność naszych działań w procesie twórczego rozwiązywania problemów, czy kreatywność można stymulować, jak poprawić funkcjonowanie naszego „systemu głównego” itd.



 
Prezentacja wyników wywiadu empatycznego. Od lewej Patryk Malinowski, Patrycja Stelmach, Łukasz Kudła

 

     Kolejne spotkania Koła będą poświęcone zaawansowanym zagadnieniom z zakresu design thinking oraz realizacji projektów w kilkuosobowych zespołach, do których dobierzemy członków na bazie cech osobowości jakie posiadają jako jednostki. Pierwsze zadania, przed którymi ich postawimy będą mocno osadzone w naszych realiach i związane z uczelnią. Kolejne projekty będą dotyczyły rzeczywistych problemów technicznych, społecznych czy gospodarczych. Oprócz prac na terenie uczelni planujemy wyjścia „w plener” oraz udział z różnych wydarzeniach lokalnych powiązanych tematycznie z profilem działalności Koła. Aby zajęcia były ciekawe i urozmaicone, zamierzamy zapraszać na spotkania jako gości specjalnych specjalistów-praktyków, przedstawicieli nauki i przemysłu.
     Nasze Koło jest elementem naszych działań w kierunku powołania na naszej uczelni przestrzeni pracy kreatywnej. W wyżej cytowanej ankiecie, aż 82% respondentów stwierdziło, że z powołaniem takiej przestrzeni będą lub mogą być powiązane wymierne korzyści dla uczelni i studentów.
     Przestrzeń pracy kreatywnej pod roboczą nazwą PROTOTYPOWNIA (choć nie jest to określenie finalne) oparta jest na pomyśle odwiedzonej przez nas podczas pobytu na Stanfordzie szkoły projektowania Design School (Hasso Plattner Institute of Design at Stanford) zwanej w skrócie i znanej na świecie jako d.school, wykorzystującej w praktyce model design thinking. Nasza propozycja nie stanowi jednak transferu istniejącego w Stanford rozwiązania. Chodzi o wykorzystanie potencjału, jaki ma w sobie d.school, dostosowanie go do polskich realiów oraz połączenie z dobrymi praktykami projektowania, budowy i testowania prototypów, a także zasadami pracy zespołowej przy problemach wymagających innowacyjnego podejścia podczas poszukiwania rozwiązań optymalnych.


Przed nami jeszcze wiele wyzwań

     Zapewne w naszym otoczeniu znajdą się krytycy naszej działalności. Pragniemy podkreślić, że po powrocie ze szkolenia w USA nie spoczęliśmy „na laurach” i cały czas podnosimy własne kompetencje w zakresie praktycznego wykorzystania metod inwentycznych. Zależy nam na tym, aby wiedza, którą przekazujemy studentom była wartościowa i jak najbardziej aktualna. A to wymaga wiele pracy z uwagi na bardzo interdyscyplinarny charakter zagadnień twórczego rozwiązywania problemów. Tematyka ta dotyka zagadnień będących w centrum zainteresowania teorii eksploatacji, psychologii, socjologii, kognitywistyki, neurologii, prakseologii, ergonomii, ekonomii, teorii systemów, inżynierii produkcji i wielu innych dziedzin.
     Czytamy książki i artykuły tematyczne, bierzemy udział w warsztatach i szkoleniach prowadzonych przez specjalistów najwyższej światowej klasy – jak choćby prof. Clark Kellogg podczas I Polsko-Amerykańskiego Mostu Innowacji zorganizowanego w październiku br. przez AGH w Krakowie. Jesteśmy absolwentami 7-tygodniowego kursu e-learningowego Design Thinking Action Lab zorganizowanego przez d.school, który ukończyliśmy z wyróżnieniem. Jesteśmy członkami zespołu Design Thinking pracującego w Stowarzyszeniu Top 500 Innovators.
     Zdajemy sobie sprawę, iż wiele osób w środowisku akademickim chciałoby, aby utrzymywane było status quo programów studiów i finansowania nauki. W naszej opinii, jeśli nie wyjdziemy naprzeciw aktualnym trendom w zakresie kształcenia kadr i prowadzenia badań nastawionych na efekt końcowy - mierzalny w postaci zysków dla społeczeństwa i „jakości, nie zaś ilości” – to zostaniemy tam gdzie obecnie jesteśmy według wszelakich unijnych rankingów: w „ogonie Europy”.
     Przed nami jeszcze bardzo wiele wyzwań, z którymi trzeba się będzie zmierzyć w tym własne słabości czy przyzwyczajenia. To praca u podstaw, a człowiek uczy się przez całe życie – stąd też nazwa Koła, które jest jednocześnie naszym mottem: „Ordo ex Chao” czyli porządek z chaosu.

  
Kontakt z Kołem „Ordo ex Chao”

     Wszystkich zainteresowanych studentów, którzy chcieliby dołączyć do naszego Koła serdecznie zapraszamy. Rekrutacja członków realizowana jest w trybie ciągłym. Szczegółowe informacje o naszych pracach oraz przeszłych i nadchodzących wydarzeniach, w których bierzemy udział, umieszczamy na stronie internetowej. Czekamy.

 
Dane kontaktowe:
tel. 91 480 98 18 lub 91 480 94 12
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
http://ordoexchao.am.szczecin.pl/
 
 
 
Autorzy:

Leszek Chybowski – Opiekun Naukowy Koła, pracownik w Instytucie Eksploatacji Siłowni Okrętowych WM, ekspert oceniający prace badawczo-rozwojowe dla Komisji Europejskiej, Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, Forum Academia 2 Business oraz Ośrodka Przetwarzania Informacji, laureat stypendium Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego w programie Top 500 Innovators zrealizowanego na Uniwersytecie Stanforda w USA.

 

Dorota Idziaszczyk – Konsultant Merytoryczny Koła, pracownik Centrum Transferu Technologii Morskich, absolwentka anglistyki i ekonomii menedżerskiej, słuchaczka studiów podyplomowych na Uniwersytecie Warszawskim z zakresu własności intelektualnej, laureatka stypendium Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego w programie Top 500 Innovators zrealizowanego na Uniwersytecie Stanforda w USA.

 
                                                                                                                                                                      Fot. Archiwum prywatne


--------------------

1) Metoda heurystyczna to pewna reguła postępowania, która może (ale nie musi, bo dopuszczamy, że możemy być w błędzie) znacznie uprościć lub skrócić proces pokonania problemu, gdy nie znamy sposobu jego rozwiązania albo gdy znana nam metoda jest zbyt zawiła lub czasochłonna. Ktoś powiedział kiedyś, że „metody heurystyczne nie działają. Gdyby działały, nazywalibyśmy je algorytmami”. Innymi słowy to sposób myślenia, w którym odrzuca się gotowe schematy. Do najbardziej znanych metod heurystycznych należą: metoda transferu pojęć, metoda odnawiania, burza mózgów, metoda niekompetencji, metoda „macierzy odkrywczej”, Philips 6/6, analogii i wiele innych. Metody te wykorzystywane są w modelowaniu sztucznej inteligencji.
 

2) Teoria Rozwiązywania Innowacyjnych Zagadnień (ros. Теория решения изобретательских задач, TRIZ) - to rozwijająca się do dziś metodyka wymyślona przez rosyjskiego wynalazcę Henryka Altszullera, nad którą zaczął pracować w 1946 roku. TRIZ to zestaw narzędzi, baza wiedzy i podstawowy model technologiczny do tworzenia nowych innowacyjnych pomysłów i rozwiązywania problemów. Metodyka ta, w przeciwieństwie do technik takich jak burza mózgów, stara się stworzyć algorytm kolejnych przybliżeń do stworzenia optymalnego rozwiązania problemu poprzez udoskonalanie istniejących rozwiązań – dążenie do osiągnięcia stanu tzw. maszyny idealnej.


Model rozwiązywania problemów metodyką TRIZ [źródło: Wikipedia]

 

3) Design thinking czyli w bezpośrednim tłumaczeniu “myślenie projektowe” jest sposobem tworzenia innowacyjnych rozwiązań poprzez odpowiednie skoncentrowanie się na problemach odbiorcy końcowego w sposób kreatywny a zarazem praktyczny i rozwiązanie ich. Strategia ta jest rozwijana od lat 60-tych ubiegłego wieku w USA. W wersji wypracowanej na Stanford University składa się z 5 etapów: 1) wczucie się w problem (ang. empathize); 2) zdefiniowanie problemu (ang. define); 3) wyobrażenie (ang. ideate); 4) prototypowanie (prototype) oraz 5) testowanie (ang. test).




Stanfordzki model design thinking [źródło: d.school]

 

4) System kształcenia problemowego (ang. Problem Based LearningPBL) to edukacja poprzez działanie, w której centrum znajduje się student rozwijający elastyczność, umiejętności efektywnego rozwiązywania problemów i współpracy z innymi oraz wewnętrzną motywację. Rolą nauczyciela jest wspieranie, przewodnictwo i monitorowanie procesu uczenia się. System bazuje na zajęciach typu projektowego gdzie studenci wspierani przez nauczyciela zmierzają się z aktualnymi problemami społeczeństwa i otoczenia. Poprzez głęboką analizę problemu studenci uczą się i jednocześnie wykorzystują wiedzę teoretyczną w praktyce, by znaleźć rozwiązanie problemu. Ten typ kształcenia zrodził się w naukach medycznych na Uniwersytecie McMaster w Ontario pod koniec lat 60-tych ubiegłego wieku. Wśród instytucji obecnie stosujących ten typ kształcenia są m.in.: Aalborg University, Dania; Maastricht University, Holandia; McMaster University, Kanada; Linkoeping University, Szwecja; Rolskilde University Centre, Dania.

5) 
Burza mózgów (ang. brainstorming) – opracowana w 1939 roku przez amerykańskiego menedżera Alexa Osborna. Jest to jedna z metod heurystycznych, stanowiąca prawdopodobnie jeden z najbardziej znanych sposobów tworzenia i rozwijania nowych pomysłów. Sesje burzy mózgów dzięki nieformalnej atmosferze i niczym nie skrępowanym „rzucaniem pomysłów” pozwalają wygenerować dużą liczbę rozwiązań problemu. Istnieje wiele odmian tej metody oraz wiele metod pochodnych, jak choćby metoda Gordona, Philips 6/6. Burza mózgów składa się z następujących etapów: 1) faza przygotowawcza; 2) faza generowania pomysłów; 3) wstępny wybór i ocena pomysłów; 4) wybór pomysłów uznanych za warte do wdrożenia.

6) Dr Edward de Bono i jego kapelusze 
 –  metoda „sześciu kapeluszy myślowych” (ang. Six Thinking Hats) została stworzona przez brytyjskiego lekarza Edwarda De Bono, twórcę pojęcia "myślenie lateralne”, autora kilkudziesięciu książek nt. twórczego myślenia. Metoda ta polega na spojrzeniu na problem z sześciu różnych perspektyw, tak jakbyśmy przy obieraniu danej perspektywy zakładali za każdym razem inny kapelusz na głowę i odgrywali rolę w przedstawieniu. De Bono wyróżnił sześć punktów widzenia, które sprawiają, że dyskusja zmienia kształt na konstruktywną, uczestnicy „zakładając kapelusze” przyjmują sztuczne stanowiska dzięki czemu nie są emocjonalnie związani z tematem czy problemem. Jest też inna korzyść tej metody – osoby biorące udział w dyskusji mają możliwość wypowiedzieć swoje zdanie bez przejmowania się co inni pomyślą, bo przecież odgrywają rolę. Kapelusz czerwony to emocje, biały to obiektywizm, czarny to pesymizm, żółty – optymizm, zielony – możliwości, a niebieski to organizacja. 




Charakterystyka sześciu kapeluszy myślowych Edwarda DeBono
[źródło: Paul Foreman - http://www.mindmapinspiration.com]

 

7) Szybkie prototypowanie (ang. rapid prototypingRP) to ogół technik pozwalających na szybkie, precyzyjne i powtarzalne wytworzenie produktu. Firma IDEO w ramach szybkiego prototypowania stosuje wykorzystanie ogólnie dostępnych materiałów powszechnego użytku jak papier, spinacze, pisaki itp. Wiele źródeł jako RP uznaje jedynie maszynowe budowanie prototypów. Istnieją dwie grupy metod szybkiego prototypowania: ubytkowe i przyrostowe. Część autorów jako szybkie prototypowanie traktuje wyłącznie prototypowanie metodami przyrostowymi. W metodzie ubytkowej tworzymy prototyp obrabiając materiał wyjściowy. Tworzymy bardzo szybko, ale marnujemy materiał i trudniej jest nam uzyskać dowolne wymagane kształty produktu. W metodzie przyrostowej natomiast zamiast zużywać wielkie ilości danego materiału, łączy się ze sobą cząstki, nakłada warstwa po warstwie, by uzyskać trójwymiarowy obiekt fizyczny. Daje to możliwość osiągnięcia niespotykanych, nieplanowanych form czy kształtów, a wykonawca nie jest ograniczony kształtem narzędzia. RP to właściwie cała technologia i obok wytwarzania prototypów jest też stosowana do tworzenia narzędzi (ang. rapid toolingRT) oraz wytwarzania produktów (ang. rapid manufacturing,RM). Zastosowanie tych technologii umożliwia modyfikowanie modelu, prototypu czy wyrobu, co znacznie skraca proces przygotowania i wykonania produktu końcowego.

   

 
 
 
 
Copyright © 2013 Studenckie Naukowe Koło Innowatora „Ordo ex Chao” - Akademia Morska w Szczecinie